In mijn hockeytijd

Lucy Quinn is dol op hockey. Waar ze niet van houdt? De nieuwste PR-stunt van haar favoriete team—een boekclub voor hockeyromans, bedoeld om meer vrouwelijke fans te trekken. Het paaien van ‘hitsige’ fans? Het haalt de sport compleet onderuit.

Het allerergste? Ze hebben Bennett Wilder—de tergend zelfingenomen, belachelijk knappe steraanvaller—op de cover van deze PR-ramp geplakt, alsof hij een of ander boekvriendje is. Walgelijk.

Dus doet Lucy wat elke vurige, volkomen rationele fan zou doen—ze begint een boycot.

Bennett is niet dol op het zijn van het gezicht van een boekclub, maar ach, het is onschuldig vermaak… totdat hij ontdekt dat een bijdehante, grofgebekte superfan het afkraakt. Nu is zijn nieuwsgierigheid gewekt. En misschien wordt hij er ook een tikkeltje opgewonden van.

Natuurlijk maakt hij het tot zijn missie om haar de mond te snoeren—met charme, volharding en uitzonderlijk vaardige handen. Op de een of andere manier krijgt hij het altijd voor elkaar dat ze vergeet waarom ze boos was.

Maar naarmate hun zeer publieke rivaliteit iets diepers wordt, dringt één angstaanjagende waarheid tot Lucy door—dat ze weleens zou kunnen vallen voor precies die ene man die ze had gezworen te haten.